رشته حقوق

اموال غیر منقول، حقوق و تکالیف

ج) حسن سابقه
جامعه ایرانی نمی تواند مأمنی برای افراد بدسابقه، ماجراجو و مجرم باشد به همین جهت یکی از شرایط پذیرش به تابعیت این است که سوء سابقه نداشته باشد. کسی که به دلیل ارتکاب به قتل، سرقت، قاچاق و نظایر آن جامعه خود را ترک گفته و تقاضای پذیرش به تابعیت ایران را دارد درخاستش قابل پذیرفتن نیست. هر چند سال ها در ایران سکونت اختیار کرده و دارایی کافی هم داشته باشد سوء سابقه عنوان کلی است و بر حسب تعبیر کشورها فرق می کند اما آنچه مسلّم است در فقره 4 ماده 979 به این شرح تصریح گردیده «در هیچ مملکتی به جنحه مهم یا جنایت غیرسیاسی محکوم نشده باشد» بنابراین محکومیت به جرایم سیاسی مانع پذیرش به تابعیت ایران نیست. همچنین جرایم از درجه جنحه کوچک و خلاف و اتهاماتی که به مرحله محکومیت نرسیده باشد.
د) عدم فرار از خدمت نظام وظیفه
متقاضی تابعیت ایران نباید یک فراری از خدمت نظام وظیفه باشد. کسی که در مملکت متبوعش وظایف قانونی را انجام نداده معلوم نیست در ایران بتواند تبعه مناسبی برای ایران باشد. انجام خدمت نظام در عین حال نشانه سن سابقه هم هست. البته عدم فرار از خدمت نظام وظیفه همیشه مستلزم انجام خدمت نیست ممکن است مشمول بنابر جهات و دلایل بسیار از جمله تکفل مخارج والدین یا استغال به تحصیل، بیماری و غیر آن خدمت نظام را انجام نداده باشد. چنین فردی فراری از نظام نیست به همین جهت قانون انجام خدمت را شرط قرار نداده بلکه عدم فراری را شرط دانسته است. به علاوه ممکن است از نظر قانون کشور متبوعش به سن مشمولیت نرسیده باشد. در این صورت لازم نیست سندی بر عدم فرری از خدمت نظام ارائه بدهد. پس از اینکه تبعه ایران شد خدمت نظام را در ایران انجام می دهد.
ه) امکان تأمین معاش
مصالح مملکت اقتضا دارد افرادی به جامعه ایرانی پذیرفته شوند که بتوانند زندگانی خود و عائله خود را تأمین نمایند. تأمین زندگی به طرق مختلف میسّر است. شخص با داشتن تخصص و مهارت هایی می تواند عهده دار خدماتی باشد و درآمدی برای تأمین معیشت تحصیل نماید. دیگری ممکن است از راه به کار انداختن سرمایه کارهای تولیدی در زمینه های صنعتی و کشاورزی عهده دار گردد. همه این ها امکان تأمین معاش را دارند و اگر ایران در وضع اشتغال کامل نباشد و نیاز به نیروی انسانی داشته و از این حیث معطل باشد ممکن است کارگر سالم ساده را هم واجد شرط «مکنت کافی با شغل معین برای تأمین معاش» بشناسند.
و) تأیید شرایط از جانب هیئت وزیران
قسمت اخیر ماده 983 می گوید : درخواست تابعیت باید مستقیماً یا توسط ولاۀ یا حکام به وزارت امور خارجه تسلیم شده . . . وزارت امور خارجه در صور لزوم اطلاعات راجع به شخص تقاضاکننده را تکمیل و آن را به هیئت وزرا ارسال خواهد نمود تا هیئت مزبور در قبول یا رد آن تصمیم مقتضی اتخاذ کند. در صورت   قبول شدن تقاضا سند تابعیت به درخواست کننده تسلیم خواهد شد. چنانکه از عبارت ماده فوق استنباط  می شود مقام صلاحیت دار برای قبول یا رد درخواست تابعیت هیئت وزیران است و هیئت وزیرانند که تشخیص می دهند شرایط قانونی را متقاضی دارد یا خیر و باید و مصلحت هم هست تابعیت اعطاء بشود یا نشود. تصمیم دولت در این مورد قاطع است و قابل شکایت به مرجع دیگری نیست. مسئولیت وزیران در این مورد از جمله مسئولیت سیاسی است.
مبدأ پذیرش به تابعیت ایران
منظور این است که چه زمانی پذیرش به تابعیت ایران تحقق می یابد و به آثار تابعیت جدید شروع می شود. ماده 985 قانون مدنی می گوید : «تحصیل تابعیت ایرانی پدر به هیچ وجه در اولاد او که در تاریخ تقاضانامه به سن 18 سال تمام رسیده اند مؤثر نمی باشد» بنابراین در یک مورد مبدأ آثار پذیرش تاریخ تقاضا معرفی شده است. نظر قانوگذار این بوده که تابعیت پدر تا حد ممکن نسبت به فرزند صغیر او سرایت داشته باشد. ممکن است بین زمان تقاضا و زمان صدور سند تابعیت فاصله زمانی مثلاً یک یا دو سال باشد. آیا در همه موارد باید مبدأ را تاریخ تقاضانامه شناخت. از ماده 982 قانون مدنی استنباط دیگری هم هست و آن تاریخ صدور سند تابعیت است. زیرا در این ماده گفته شده از اشخاصی که تحصیل تابعیت را می کنند تا انقضای ده سال از تاریخ صدور سند تابعیت نمی توانند به بعضی از مقامات نائل گردند. پس مبدأ تولید اثر تابعیت تاریخ صدور سند تابعیت است. ماده 984 هم مبدأ زمان صدور سند شناخته شده است.

گفتار چهارم – آثار تحصیل تابعیت ایران

تحصیل تابعیت ایران (Of Iran naturalization) عبارت از ان است که بیگانه با درخواست خود و پذیرش دولت ایران، تابعیت ایران را کسب می‌نماید. حال بعد از انکه آن شخص، یک تبعه ایرانی گردید، آثاری بر تابعیت او مرتب است به آن معنا که حقوق و تکالیفی بر خود شخص تبعه و نیز نسبت به خانواده‌اش با می‌نماید.
مقررات مخصوصی در قانون تابعیت ایران دیده نمی‌شود که به وسیله آن بتوان معین مود تحصیل تابعیت ایران از چه تاریخ، تولید اثر می‌کند ولی از ماده 982 قانن مدنی قبل از آنکه اصلاح گردد می‌توان استنباط کرد که کسب تابعیت ایران از تاریخ صدور سند تابعیت اثرگذار می‌باشد زیرا به موجب آن ماده اشخاصی که تحصیل تابعیت ایرانی می‌کنند تا انقضای ده سال از تاریخ صدور سند تابعیت، نمی‌توانند به بعضی مقامات نائل گردند. که البته اینک بعد از اصلاح سال 1361 و 1370 قید زمانی ان ماده برداشته شده است. بنابراین مبدآ آثار پذیرش به تابعیت ایران اصولا از همان تاریخ صدور سند تابعیت می‌باشد.
البته باید گفت ماده 985 قانون مدنی راجع به آثار تحصیل تابعیت نسبت به اولاد، استثنائاً تاریخ تقاضانامه را مبدأ ایجاد آثار ذکر نموده است.
1- آثار تحصیل تابعیت ایران نسبت به خود شخص
قبول تابعیت ایران این نتیجه را به همراه دارد که شخص را از حقوقی برخوردار می نماید که هر شخص ایرانی در جامعه خود دارد و بدیهی است که تکالیف و وظایفی را نیز به آن شخص تحمیل خواهد نمود.
الف) حقوق شخص پذیرفته شده به تابعیت ایران
اشخاصی که به تابعیت ایران پذیرفته می‌گردند از کلیه حقوقی که برای ایرانیان مقرر است برخوردار می‌باشند و می‌توانند در محدوده قوانین و مقررات این کشور به میل و سلیقه شخصی خود از حقوق بهره‌مند شوند و حقوق آنها به عنوان ایرانی محترم است و کسی نمی‌تواند مخل کسب و کار آنها شود.
بنابراین کسی که با گرفتن سند تابعیت ایران به تحصیل تابعیت ایران نائل می‌گردد و از محدودیتهای حقوقی که پیش از آن به لحاظ بیگانه بودنش وجود داشته رها می‌گردد و به عنوان یک تبعه ایرانی، از حقوقی که دیگر ایرانیان از آن بهره‌مند می‌باشند مانند حق تملیک و تملک اموال غیر منقول، برخوردار می‌شوند مگر درباره برخی از انواع حقوق سیاسی یا اجتماعی که حقوق او به سطح حقوق ایرانی که دارای تابعیت اصلی ایران می‌باشند، نمی‌رسد. قانونگذار مطابق ماده 982 قانون مدنی در برخی موارد محرومیت‌هایی را برای کسانی که به تابعیت ایران پذیرفته شده‌اند در نظر گرفته است. این ماده در هر دو اصلاح قانون مدنی در سالهای 1361 و 1370 مورد تجدیدنظر قرار گرفته و تغییراتی در آن داده شده است.
اشخاصی که تحصیل تابعیت ایران نموده یا بنمایند از کلیه حقوقی که برای ایرانیان مقرر است بهره‌مند می‌شوند لیکن نمی‌توانند به مقامات ذیل نائل گردند:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *