رشته حقوق

دیوان عالی کشور، عدالت کیفری

[238] .همان ، صص 84و83
[239] . روح الله خمینی ، پیشین ، ص
[240] . مجموعه گنجینه‌ی آرای فقهی حقوقی ، استنادات ( قم : مرکز تحقیقات فقهی امام خمینی ) سوال 13 [CD RAM]
[241] . علی اصغر مروارید ، سلسله الینابیع الفقیهه ، العدود ( بیروت : موسسه فقه الشیعه ، 1410هـ .ق ) ص 435
[242] . همان ، ص 322
[243] .ابوالحسن محمدی ، پیشین ، ص 157
[244] . روح الله خمینی ، پیشین ، صص 588-657
[245] . ناصر مکارم شیرازی ، انوار فقاهه ، کتاب الحدود و التعزیرات ،‌الجلد الاول ( قم ، مدرسه علی ابن ابیطالب ، 1418) ص 17- 18 : لأن الارتداد لیس من الاعمال الموجبه للحدبل یرجع الی نوع الاعتقاد ، و کذلک ما یلحق به من السب و شبهه من انواع التوهین و الهتک بمحارم الله فانه کاشفه عن الارتداد.
[246] . حسین آقا بابایی ، پیشین ، ص 157.
[247] . شهید اول ،‌الدرس الشرعیه ، جلد دوم ، ( قم : موسسه نشر اسلامی ، 1414هـ .ق) ص 53.
[248] . ابوالقاسم خویی ، پیشین ، صص 101-100
[249] . از جمله جهت نظر مخالف ، ر.ک .حسین میر محمد صادقی ، جرایم علیه اشخاص ، ص 72 دایر بر این که ((ممکن است کسی مستحق قصاص نبوده و مهدور الدم هم نباشد لیکن دیگری ، بطور صادقانه ، وی را مستحق قصاص یا مهدور الدم تصور کرده و به قتل برساند . در چنین حالتی ، به موجب قسمت اول تبصره 2 ماده 295 قتل به منزله خطای شبیه عمد بوده و مرتکب محکوم به پرداخت دیه خواهد شد .)) ، همچنین امیر خان سپهوند ، پیشین ، ص 138، حسین آقایی نیا ، پیشین ، ص 117.
[250] . کیومرث کلانتری ،‌مقاله‌ی « عدالت کیفری خصوصی درنظام کیفری ایران » در علوم جنایی . مجموعه مقالات در تجلیل از دکتر آشوری (تهران : سمت ، 1383 ) ص ص 90-89.
[251] . رای اصراری شماره 16 مورخ 17/10/1381 هیات عمومی دیوان عالی کشور .
[252] . رای اصراری شماره 18 مورخ 18/10/1380 هیات عمومی دیوان عالی کشور
[253] . روح الله خمینی ، پیشین ، ص 730 ؛ یلحق بشبیه العمد لوقتل شخصاً باعتقاد کونه مهدور الدم او باعتقاد القصاص ضان الخلاف اوبظن أنه صید فبان انساناً.
[254] .محمد فاضل لنکرانی ، پیشین ، ص 52.
[255] . حسین آقا بابایی ، پیشین ، ص 192
[256] . ابوالقاسم خویی ، پیشین ، صص 246-247.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *