رشته حقوق

عاشق و معشوق، زیبایی مطلق

افلاطون معتقد بود: «روح انسان در عالم مجردات، پیش از ورود به دنیا، حقیقت زیبایی و حُسن مطلق، یعنی خیـر را، بی­پرده و حجاب دیده است؛ پس در این دنیـا، چون حُسـن ظاهری و نسبی و مجـازی را می­بیند، از آن زیبایی مطلق که پیش از این درک نموده، یاد می­کند؛ غم هجران به او […]

رشته حقوق

نهج البلاغه، خانواده

«کَلُا بَلْ تُحِبُّونَ العاجلَهَ» (قیامه: ۲۰) «وَ تَذَروُنَ اْلأخِرَۃَ» (قیامه: ۲۱). این چنین نیست بلکه شما دنیا را دوست دارید و آخرت را وا می­نهید. «وَ قالَ نِسْوَۃٌ فِی الْمَدِینَهِ اِمْرَأۃٌُ الْعَزیز تُراودُ فَتیها عَن نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَها حُبّاً إنّا لَنَریها فِی ضَلال مُبین» (یوسف: ۳۰). زنان شهر گفتند: زن عزیز از جوان خدمتکارش کام […]

رشته حقوق

قرآن مجید، افلاطون

۲-۴-۲ عشق در مسیحیت در انجیل کتاب مقدّس مسیحیان، آیات فراوانی در باب عشق و محبّت آمده است؛ چه عشق و محبّت به هم­نوعان و چه عشق به هستی و مظاهر آن: پس یسوع فرمود: «به درستی که از دیوانگان خواهید بود هر گاه ندهید حواس خودرا برای خدا تا نفس خود را بخرید که […]

رشته حقوق

دنیا و آخرت، فحشا

«اِنَّ اللهَ یُحِبُّ التَوّابین» (بقره: ۲۲۲). همانا خداوند توبه کنندگان را دوست دارد. «اِنَّ اللهَ یُحِبُّ المُتّقین» (توبه: ۷). همانا خداوند تقوا پیشه کنندگان را دوست دارد. «وَاَلْقَیت علیک مُحبه منی» (طه: ۳۹). من بر تو محبّتی از خود افکندم. همچنین در آیاتی از قرآن، از کسانی که حُب به خدا داشته باشند، ستایش شده […]

رشته حقوق

عمل صالح، دوست

برخی از مردم چیزهایی را شریک خدا گرفته­اند و آنان را مانند خدا دوست دارند امّا مؤمنان خدا را بسیار دوست دارند. «قُلْ اِنْ کُنتُم تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعوُنی یُحْبِبْکُمُ اللهُ و یَغْفِرلَکُم ذُنُوبَکُم وَ الله غَفورٌ رَحیمٌ» (آل عمران: ۳۱). «بگو اگر خدای را دوست می­دارید، مرا پیروی کنید؛ که خدا شما را دوست دارد […]

رشته حقوق

دین اسلام، قرآن مجید

(مولوی، ۱۳۸۸٫ ج۱: ۷۲۳) ز خلق جمله گسستم که عشق دوست ببستم               چـو در فنــا بنشستم مــرا چه کار به زاری (همان. ج۲: ۱۱۱۰) ۲ـ ۴ عشق و دین عشق و محبّت از جمله مفاهیمی است که در دین و منابع دینی جایگاه ویژه­ای دارد؛ در اسلام این مقوله را می­توان در آیات و احادیث […]

رشته حقوق

ترش رویی، شادی

عرفا بر آنند که باده­ی عشق، شادی بخش است، فراغت آرد و اندیشه­ی خطا ببرد: قدح مگیر چو حافظ مگر به ناله­ی چنگ              که بسته­اند بر ابریشم طــرب دل شــاد (همان: ۱۴۴) مولانا نیز بر شادی آفرینی عشق تأکید دارد، او بی عشقی را دلیل غم و ترش رویی می­داند: هر که را پُر غــم […]

رشته حقوق

عشق، زر

در سروده­های مولانا نیز با چنین مفهومی درباره­ی عشق مواجه­ایم: عشق است که کیمیای شرق است در او                         ابریست که صد هزار برق است در او در باطـن مــن ز فــرّ او دریــایی­ست                         کین جمله­ی کائنات غـرق است در او (همان. ج ۲: ۱۴۵۲) و جامی در «هفت اورنگ» به کیمیاگری عشق اشاره […]

رشته حقوق

خسرو و شیرین، عشق

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق               بر او نمــرده به فتـــوای من نمـــاز کنید (حافظ، ۱۳۸۵: ۲۱۷) مولانا در مثنوی، بانگ نی را شراری از آتش عشق می­داند و می­گوید هر آن کس که این آتش را درون خود ندارد، نابود باد: آتش است این بانگ نای و نیست باد                            […]

رشته حقوق

عشق، آمیزنده

(نظامی، ۱۳۸۲ :۳۳)   معشوق و سایه­ی لطف او را حیات­بخش دانسته شده است: سـایه­ی قـد تو بر قالبم ای عیسی دم                     عکس روحی­ست که بر عظم رمیم افتادست (حافظ، ۱۳۸۵: ۴۱) ۲ـ ۳ـ ۵ـ ۵ عشق کیمیاگر است عشق را «اکسیر» و «کیمیا» نیز خوانده­اند. «اکسیر، جوهری است گدازنده و آمیزنده و کامل […]